pavi sine vassdropar

Noko attåt.

Ikkje alle byturar er like godt planlagt.. november 20, 2010

Lagret under: tanker — pavi @ 19:31
Stikkord:, , , , , , , ,

Som du skjøner var ikkje planen å dra på byen denne kvelden. Eg skulle eigentleg ikkje gjere nokon ting som helst denne kvelden, men etter å lese meldinga fra Mr. Vaffelmann fann eg ut at eg skulle gjere som han; trene.

 

Etter å ha hive i meg to brødskiver med leverpostei, pakka sekken og kledd på meg treningsklede sykler eg av garde på halvglatte veger, med askeskyer over hovudet mitt. Klokka er snart halv sju på kvelden, og plutseleg tenkjer eg på sure, haustklare epler frå Sogn.

 

 

Etter å pløya treningskortet mitt gjennom maskina og spankulert 7-8 trinn i retning altfor liten jentegarderobe (som oftast blir kalla for damegarderobe), konkludere eg raskt med at eg tydelegvis ikkje er den einaste som har tenkt som Mr. Vaffelmann. Helsestudioet (som forøvrig ikkje er eit ord eg bruker sånn til vanleg, men som eg no brukar for å få fram kva eg faktisk skuar over i det eg går i retning garderoben) er fullt av livsglad ungdom! Fredag, klokka litt over halv sju.

 

Ytterkleda ligg i skåpet og låsen er på plass. Med ipod og oldenflaske i hendene går eg i ut i treningslokaet. Americas Funniest Home Videos – jey! Dette blir ei fantastisk økt tenkjer eg halvironisk og byrjar å tråkke framover på ellipsemaksina utan eigentleg å aldri kome noko lengre fram.

 

 

Plutseleg slår det meg. Eg er ikkje på eit helsestudio. Eg er på byen, berre at klokka ikkje er passert midnatt.

For etter å ha kika litt rundt medan eg har tråkkar meg “framover” i nokre minutt, ser eg plutseleg litt annleis på det som lear på seg rundt meg. Det er som om eg akkurat har kome innafor døra på ein utestad. Til høgre for meg er det ein opphopning av menneske ved baren (kondisjonsapparata). Nokre menneske frå det vakre utland står samla i ein krok (og glaner på blonde jenter). Spredt rundt i lokalet ser eg suppesøte, supertrente, super-NHH-gutar med dei riktige hårsveisane og dei litt for fine augene, som ser i retning tynne jenter med rosa hårstrikk og lyselilla joggesko. Rommet fylles med popmusikk, alle har sin “mission”, alle er ikledd dei riktige kleda, med drikkeflaske som matcher fargen på t-skjorta (oldenflaska mi kjenner plutseleg ut som ei strømpebukse som har slått sprekkar), og sjølvsagt er det nokon med den fantastiske – ultimate “tilfeldige, men likevel nøye planlagte hårsveisen (les: jenter med langt hår). Alle kikar rundt seg (etter bytter; ikkje om treningsapparat faktisk er ledig eller ikkje), og titt og ofte kjem det små, uskyldige kommentara (med påfølgande søte, smilande smil) ala “Er du ferdig her eller?”, “Bruker du denne?”, “Du gløymte flaska di..?”.

 

Nokon dreg på spekkfulle Ujevnt. Andre dreg på eit av treningsstudioa i byen. Kvifor vente heilt til midtnatt når du kan få unnagjort det same fem timar tidlegare? Og er du klar for action før folk flest er kome på voers har du nok større sjans for å finne ein likesinna..

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

 

Ville mine puppar ha medført like mange lesera? februar 8, 2010

Lagret under: nei-takk — pavi @ 13:56
Stikkord:, , , , , , , ,

Eg burde eigentleg ha gjort noko heilt anna. Eg skulle ha vore på skulen frå klokka 9 (og allereie vore ferdig med dagens treningsøkt), men eg stod opp 10:29. Ein halvtime seinare er eg på joggetur i sola. Snøen er nedtråkka sånn at eg ser bar asfalt, eg blir glad over at eg ser antydning til vår, eg forbannar meg over eksoslukta som endar og nærmast forblir i halsen, eg kjenner null dårleg samvit fordi eg sov lenge, og frukost klokka littovertolv med “I Gode og Onde Dager” er faktisk okei.

 

Godt over ein time er gått på fjas; sjekke mail, ein mail til, ein mail tildelt frå skulen (ein mail som blir full av “skule-spam”= SU, parlament, invitasjoner til ulike val og forelesning eg overhodet ikke er interessert i, and so it goes..), eg endar opp med å bruke altfor lang tid på facebook som eg i utgongspunktet var imot, og jammen må eg få sendt nokre sms’ar i tillegg til å skrive handleliste (eg handlar jo alltid det same kvar gong, så kvifor orkar eg skrive det opp på ein lapp?).. så får eg plutseleg for meg at eg MÅ skrolle gjennom dagbladet.no.

 

 

“Frykter bilbeltesvikt bak dødsulykker”

 

Eigentleg les eg ikkje overskrifta. Eg les den i alle fall ikkje ferdig. For eg endar opp med å sjå på biletet som er plassert over..

bilbelte

 

Eg klikkar fort på biletet og er spent på kva eg får servert i artikkelen.

 

Svakt. Pinglete.

Dagbladet klæsher opp eit stort bilete av ein liten gut og det eg antek er mora. Nedafor har dei skrive ned 24 små linjer med noko eg aldri endar opp med å lese. Eg klikkar meg attende til hovudsida og skrollar vidare.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

 

Garderobeliv. august 30, 2009

Lagret under: ja-takk — pavi @ 17:58
Stikkord:, , , , , ,

Du står der. På det gule gulvet. Flisene. Trebenk. Sekken på benken, håndkle og alle de andre tingene dine.  På benken. Du står der i din egen verden.

 

Du står der. På gulvet med de gule flisene. Du står med ryggen til resten av garderoben. I din egen verden. Musikken står på, men du hører ikke etter. Vet bare at det er musikk.

 

Du står der på gulvet, med sekken foran deg. Du har bare på deg treningsbuksa samt noen sokker som ikke er hvite lengre. Hvor mange ganger har ikke mamma kommentert de grå sokkene dine som en gang var hvite? Sokkene er harde som inntørka tyggis, men du bryr deg ikke. Du liker de.

 

Du strekker armene opp og leter etter klemmer i håret.

 

 

Det er nesten som om du visste hun ville kome. At dama i trevdeåra skulle komme inn garderobedøra når du skulle ta ut klemmene. Akkurat da.

Du snur deg ikke med en gang. Egentlig hører du ikke at hun kommer inn døra. Men du hører våte sko gå bak deg. Så du snur deg.

 

Du sier hei, nesten programmert, rett etter at hun har hilst på deg. Hun gir ikke et forsiktig hei gjennom et smil. Nei. Hun sier et skikkelig “Hei!”. Hvorfor ikke?

Du knytter opp posen med såpa i før du snur deg og går med såpa i den ene hånda og håndklet i den andre. Håndklet henger du opp før du løfter venstrefoten, så høyrefoten, før du skrur på dusjen.

 

 

 

Hvem er hun? Kjenner jeg henne? Du snur deg og skyller håret i det varme vannet. 

Kanskje det er hun.. Hun som satt bak meg på skolen sist uke? Nei. Nei. Det kan det ikke være.

 

 

Du er ferdig å dusje. Som alltid sørger du for at flaskene du har med i dusjen blir skylt fri for såpe. Alltid. Men hvorfor orker du? Neste gang du skal dusje, når du opner posen, er det alltid såpe på de likevel. Hvorfor bytter du bare ikke pose, pavi? Ett lite feilglipp og det skal forfølge deg hver gang du dusjer?

 

Men nå. Når du står der. På gulvet og tørker deg. Så hører du plutselig musikken. Det hele blir magisk. Du kjenner kroppen er sliten etter styrketreninga, magen har lyst på mat, du er nydusja, du er alene i garderoben. Og hva hører du? En sang du aldri har hørt før. Run to you. En sang som bare fyller heler rommet. Du blir kjempeglad og du blir. Lykkelig.

 

 

Du sykler hjem, fort. Regnbukse, vått hår og en sykkel som knirker. Du lager biff til middag og tenker at den sangen. Den. Sangen skal du skaffe.

Tips oss hvis dette innlegget er upassende

 

 

Tips oss hvis denne bloggen er upassende

Denne bloggen blir ikke forhåndsredigert av VG Nett. Bloggens eier står ansvarlig for alt innhold.
Ingenting varer evig og nå er vi dessverre ved veis ende. VGB er lagt ned og vil ikke komme tilbake.
VG Blogg var en tjeneste levert av VG Multimedia AS. Henvendelser rettes til: Magne Antonsen
Ansvarlig redaktør/Administrerende direktør: Torry Pedersen
Redaktør digitalt Espen Egil Hansen. Redaktør avis: Helje Solberg. Politisk redaktør Hanne Skartveit
Digital direktør: Jo Christian Oterhals. Sentralbord VG: 22 00 00 00